Zdrowe stado to podstawa dobrej hodowli i wyników w sezonie. Gołębie pocztowe są ptakami wytrzymałymi, ale bez profilaktyki choroby mogą szybko się rozprzestrzeniać. Poniżej najczęstsze problemy zdrowotne w hodowli gołębi pocztowych i praktyczne wskazówki, jak im zapobiegać.
Rzęsistkowica
Rżęsistkowica to jedna z najczęściej występujących chorób pasożytniczych. Wywołuje ją jednokomórkowy pasożyt Trichomonas gallinae, atakujący górny odcinek układu pokarmowego – gardło, przełyk i wole.
Objawy: żółtawobiałe naloty w gardle i dziobie, trudności z połykaniem, wychudzenie, ospałość. U młodych gołębi może przebiegać bardzo gwałtownie.
Profilaktyka: regularne stosowanie preparatów przeciw rżęsistkowi przynajmniej raz w roku (przed sezonem lub po), unikanie wspólnego pojenia z dzikimi ptakami.
Choroby układu oddechowego
Infekcje dróg oddechowych należą do najczęstszych problemów zdrowotnych w stadach. Przyczyną mogą być bakterie, wirusy, grzyby lub mykoplazmy – często działające jednocześnie.
Objawy: kaszel, rżenie, śluz z nosa i dzioba, trudności z oddychaniem, gorsza kondycja i wyniki w lotach.
Profilaktyka: dobre wietrzenie gołębnika bez przeciągów, regularna dezynfekcja, profilaktyczne stosowanie preparatów na układ oddechowy wiosną i jesienią.
Pasożyty zewnętrzne
Wszoły ptasie, pchły i roztocza (m.in. Dermanyssus gallinae) sprawiają gołębiom duży dyskomfort i mogą prowadzić do anemii przy silnej inwazji.
Objawy: niespokojne zachowanie, nadmierne drapanie, widoczne pasożyty lub ich odchody na piórach i w gnieździe.
Profilaktyka: regularne przeglądy stada, opryski gołębnika, wymiana Ŝciółki, preparaty bezpośrednio na ptaki przy stwierdzeniu inwazji.
Grzybice – aspergilloza i kandydoza
Grzybice dotykają zarówno układu oddechowego (aspergilloza) jak i pokarmowego (kandydoza). Są często pomijane, bo objawy przypominają infekcję bakteryjną.
Czynniki sprzyjające: wilgoć w gołębniku, stara Ŝciółka, długie kuracje antybiotykami niszczące naturalną florę.
Profilaktyka: suchy i czysty gołębnik, regularna wymiana Ŝciółki, preparaty przeciwgrzybicze po kuracjach antybiotykowych i w wilgotnych porach roku.
Profilaktyka – lepsza niż leczenie
Większości powyższych chorób można zapobiec. Minimalny plan profilaktyczny na rok:
- przed sezonem: preparaty na rżęsistkowicę i pasożyty wewnętrzne
- w sezonie: wsparcie układu oddechowego i odporności
- po sezonie: oczyszczenie układu pokarmowego, profilaktyka grzybicza
- przez cały rok: czysty gołębnik, świeża Ŝciółka, obserwacja stada